prinses christina concours

Prinses Christina Concours

KLASSIEKE KINDERZAKEN

Prinses Christina Concours

Of het nu gaat om een potje Mens erger je niet, gamen, snelpunniken, double double backside flips of om muziek maken: een wedstrijdje is altijd leuk. Behalve natuurlijk als je niet tegen je verlies kunt. Maar daar is iets tegen te doen.
Mail me maar.

Het leuke van meedoen aan een concours (wedstrijd) is om te zien wat je leeftijdsgenoten presteren. Kijken naar elkaar en leren van elkaar. Mijn advies is om je nooit te laten ontmoedigen. Wie muziek maakt, heeft altijd een streepje voor. JIJ bent degene die overal in de wereld iets kan spelen en zingen. De vonk springt over en je hebt contact. Natuurlijk hoef je niet van muziek je beroep te maken.

Voor ‘De Muziekwedstrijd’ van het Prinses Christina Concours (PCC) werden zeshonderd filmpjes ingestuurd. Alle soorten muziek en elk instrument, van 4 t/m 12 jaar. Dat maakt jureren héél lastig. Wát vergelijk je? Moeilijkheid van instrument? Keuze van de muziek? Leeftijd? Talent? En wat is talent?* Soms heeft iemand veel talent. Iedereen roept ‘Oh!’ en ‘Ah!’ en vervolgens wordt er niks met dat talent gedaan. Ja, dan wordt het ook niks. Talent = aanleg + werken. En de omgeving moet meewerken, zoals je ouders, grootouders, juf, meester of muziekdocent. Eén ding is zeker: het plezier van muziek maken moet altijd één stap voor liggen op het oefenen.

Ik was voorzitter van de jury. Als jury moet je eerlijk zijn, want kinderen weten zelf heel goed wie de beste is. Een wedstrijd is een momentopname van wat je op die dag, op die leeftijd presteert. Het kan zijn dat de 362ste inzending jaren later de Wereld Winnaar wordt op de grote podia. Muziek maken is groeien in muziek. Er zijn veel kleine kereltjes en meisjes die bij het PCC begonnen en nu succesvolle profi’s zijn: Vincent van Amsterdam, Liza Ferschtman, Ralph van Raat, Christiaan Kuyvenhoven. Maar ook veel jazzcats die als jazzvogeltje begonnen zijn, zoals Peter Beets, Rik Mol, Sebastiaan van Bavel en Morris Kliphuis. Zoek ze maar eens op.

Twee cd’s van PCC-winnaars:
Saxofonist Floriaan Wempe. Kern bij de jazzmuziek is swing, timing, improvisatie en originaliteit. En de goeie mensen om je heen verzamelen. Hij gaat van up-tempi naar de ballads waar hij het mondstuk van de tenor op zijn ziel legt (#3).
Pianist Hannes Minnaar, met dirigent Jan Willem de Vriend. Wat een mooie combinatie. Jong, gevoelig, poëtisch en parelend – gecombineerd met De Vriends vlieguren. Wat gebeurt daar in #4 op 16’29”? Ik zet deze cd op wanneer ik naar een zonnig humeur wil met af en toe een streep zwart erdoorheen.

Nou dág!
Edwin Rutten (2-2016)